De eerste stappen richting mechanische tijdmeting De ontwikkeling van mechanische klokken in Europa begint rond de late middeleeuwen, grofweg in de 13e en 14e eeuw. Daarvoor werd tijd vooral gemeten met zonnewijzers, waterklokken en zandlopers. Deze methoden waren afhankelijk van externe omstandigheden en daardoor beperkt in nauwkeurigheid. De eerste mechanische uurwerken verschenen in kloosters en kerktorens. Ze waren groot, zwaar en vooral bedoeld om gemeenschappen te waarschuwen voor gebedstijden. Het principe was gebaseerd op een gewicht dat langzaam naar beneden zakte en via tandwielen een mechanisme aandreef. Deze vroege klokken hadden vaak nog geen wijzerplaat zoals tegenwoordig bekend is; het slaan van de uren was het belangrijkste functie-element. De opkomst…